Malowanie Warszawa - czym malujemy?

 Rodzaje farb

farby emulsyjne - farby dyspersyjne, farby, których spoiwem jest dyspersja wodna niektórych substancji błonotwórczych (np. poli(octanu winylu), kopolimerów akrylowych) z dodatkiem emulgatorów i stabilizatorów,
farby akrylowesą to farby wodorozcieńczalne stosowane głównie jako farby do drewna i na podłoża mineralne. Schną fizycznie przez odparowanie rozpuszczalnika. Schną bardzo szybko oraz dają powłoki o bardzo dobrej odporności na czynniki atmosferyczne. Wykazują bardzo dobrą ochronę przed UV (nie kredują ani nie żółkną) Utrzymują połysk przez bardzo długi czas,
farby olejnefarba, której spoiwem jest wysychający na powietrzu olej lub pokost,
farby ftalowe - farby alkidowe (ftalowe) do ich produkcji używa się żywic alkidowych tłustych, półtłustych i chudych. Większość żywic alkidowych zawiera w swoim składzie bezwodnik ftalowy dlatego też nazywa się je ftalowymi. Farby ftalowe są łatwe do stosowania i mają dobrą rozlewność co podkreśla ich uniwersalność, dlatego z uwagi na swoje właściwości są chętnie stosowane do prac renowacyjnych. Niestety wyroby te jeśli stosowane są na zewnątrz czasami wykazują tendencję do żółknięcia co spowodowane jest pękaniem podwójnych wiązan C=C w cząsteczkach żywicy. Powłoki farb alkidowych ulegają zmydleniu, miękną w wodzie, poza tym nie są odporne na chemikalia i rozpuszczalniki. Słaba odporność na środowisko alkaiczne (ulegają zmydlaniu) uniemożliwia ich stosowanie na świeże tynki i powierzchnie cynkowe (ocynkowane). Farby alkidowe są wyrobami, które schną chemicznie, tzn. wiążąc tlen z powietrza, dlatego nie powinno stosować się zbyt grubych warstw aby nie utrudniać dostępu tlenu do wewnętrznych części warstwy,
farby lateksowetak naprawdę odmiana farb akrylowych, ale oczywiście można znaleźć pewne różnice w ich składach. Te pierwsze zawierają większą ilość żywicy (lub jej specjalny rodzaj), dzięki czemu tworzą elastyczne powłoki jeszcze bardziej odporne na czyszczenie i wilgoć. Farby lateksowe również „oddychają” (choć nieco mniej niż akrylowe) i świetnie pokrywają ściany. Jako ciekawostkę można dodać, że wbrew obiegowym opiniom w składzie farb lateksowych nie ma lateksu,
farby ceramiczne - wiecej,
farby strukturalne (dekoratorskie) - są to farby przeznaczone do uzyskiwania różnych typów dekoracyjnej faktury (często pokrywa się nimi tylko wybrane fragmenty ścian). Są sprzedawane w postaci gotowej do użycia gęstej masy, proszku lub pasty, którą dodaje się do zwykłej farby emulsyjnej. Można też kupić farby strukturalne dwuskładnikowe (proszek i pasta), przeznaczone do samodzielnego przygotowania; zmieniając proporcję składników możemy uzyskać różne rodzaje faktur. Farby strukturalne tworzą bardzo twardą i odporną na ścieranie powłokę, która pozwala ukryć nierówności powierzchni. Można nimi malować podłoża betonowe, tynki, płyty gipsowo-kartonowe, drewno i płyty drewnopochodne,
farby poliwinylowe
stosuje je się tam, gdzie wymagana jest podwyższona odporność korozyjna (konstrukcje stalowe, mostowe, specjalnego przeznaczenia) W porównaniu do farb chlorokauczukowych mają większą twardość i właściwości dekoracyjne. Są bardziej odporne na działanie czynników chemicznych (kwasy i zasady) oraz oleje mineralne i alifatyczne rozpuszczalniki, nie są odporne na estry i ketony (np. Aceton). Ponieważ schną fizycznie, to ze względu na dużą lotność rozpuszczalników często podczas malowania w czasie ciepłej i suchej pogody dochodzi do zbyt szybkiego ich odparowania i do malowanej powierzchni docierają wyschnięte cząstki farby ( jest to tz. efekt "suchego natrysku"),
farby wapienne
Spoiwem jest ciasto wapienne rozrzedzone wodą. Farba wapienna łączy się z podłożem w procesie wiązania węglowego, podczas którego z muru są wyciągane związki wapna, wskutek czego tworzy się powłoka pylista (pylistość farby jest sprawdzianem jej autentyczności - niektórzy producenci sprzedają syntetyczne farby emulsyjne jako wapienne - farby takie nie mają jednak odpowiednich cech właściwych prawdziwym farbom wapiennym, np. dostatecznej paroprzepuszczalności). Farby wapienne są tanie, ale nietrwałe. Dla zwiększenia trwałości dodaje się do nich domieszki innych spoiw wodorozcieńczalnych (klejów, dyspersji polioctanu winylu). Do barwienia farb wapiennych stosuje się pigmenty, których zawartość, ze względu na proces twardnienia (karbonizacji) nie może przekroczyć 10% w stosunku do masy spoiwa. Dlatego farby wapienne mają tylko jasne, pastelowe kolory.Farby wapienne mogą być stosowane tylko na podłoża mineralne. Nadają się szczególnie dobrze do malowania świeżych podłoży betonowych, tynków wapiennych i cementowo – wapiennych lub ścian malowanych uprzednio farbami wapiennymi (łatwiej łączą się z podłożem ze względu na jego odczyn alkaliczny). Nie nadają się na podłoża gipsowe (tynki i gładzie gipsowe, płyty gipsowo-kartonowe). Wykorzystuje się je do malowania ścian i sufitów wewnątrz budynku nie nadają się natomiast do malowania elewacji ze względu na niską odporność na zabrudzenia. Ponieważ wysoki współczynnik pH (8-10) hamuje rozwój bakterii, korzystne jest malowanie farbami wapiennymi pomieszczeń, o wysokich wymaganiach higienicznych. Stosuje się je często w pomieszczeniach sanitarnych, magazynowych, gospodarczych. Obecnie farby te stosowane są rzadko ze względu na niewielką ich trwałość, pylenie i pękanie kolejno nakładanych warstw renowacyjnych,
farby epoksydowe  - są to farby dwuskładnikowe, wysychające przez reakcję chemiczną żywicy i utwardzacza (zmieszanych ze sobą tuż przed malowaniem w odpowiednich proporcjach). Po całkowitym utwardzeniu, powłoka jest bardzo twarda (twardość względem szkła wynosi 05, - 0,7) oraz bardzo odporna na czynniki mechaniczne. Wykazuje bardzo dobrą odporność na wodę, oleje, wiele rozpuszczalników i zasady( nawet stężone). Nie są odporne na stężone kwasy oraz promienie UV przez co nie powinny być stosowane w miejscach nasłonecznionych (silnie kredują),
farby poliuretanowesą to również farby dwuskładnikowe utwardzane chemicznie (dostępne są również jednoskładnikowe, gdzie drugim składnikiem jest wilgoć z powietrza). Pod względem odporności i właściwości mechanicznych są podobne do epoksydów, z tym że nie wykazują kredowania pod wpływem UV. Ponieważ farby schną chemicznie przez przyłączanie grupy OH rozpuszczalniki muszą być bezwodne i wolne od alkoholi, także opakowania powinny być bardzo szczelnie zamknięte. W czasie aplikacji temperatura powinna wynosić powyżej 5 deg.C,
farby podkładowe - farby gruntowe/farby podkładowe, farby przeznaczone do powlekania materiału przed nałożeniem powłoki lakierowej,
farby antykorozyjne - farby przeciwrdzewne, rodzaj farb gruntowych stosowanych do wytwarzania powłoki zapobiegającej rdzewieniu stali i żeliwa,
farby chlorokauczukowe - spoiwem jest kauczuk chlorowy, który uzyskuje się przez chlorowanie naturalnego lub syntetycznego kauczuku z dodatkiem środków zmiękczających (zawiera do 68% chloru). Farby chlorokauczukowe są bardzo odporne na działanie wody i związków chemicznych (kwasów i zasad), ale mają ograniczoną odporność na działanie rozpuszczalników organicznych (z wyjątkiem alkoholu, eteru, benzyny). Nadają się na podłoża betonowe lub metalowe (stal, stal ocynkowana, aluminium, miedź, żeliwo). Mają zastosowanie przede wszystkim jako farby ochronne (np. przeciwkorozyjne) do malowania bram, ogrodzeń, schodów i posadzek.
farby silikatowe - spoiwem jest szkło wodne potasowe. Powłoka malarska utwardza się pod wpływem dwutlenku węgla pobieranego z powietrza oraz wskutek odparowywania wody. Powłoki z farb krzemianowych są trwałe, odporne na wilgoć i mają dużą odporność mechaniczną. Są całkowicie niepalne i odporne na rozwój mikroorganizmów. Przepuszczają parę wodną. Farbami krzemianowymi można malować podłoża betonowe, ceglane i otynkowane, malowane uprzednio farbami mineralnymi i silikonowymi, a także drewno, kamień i szkło. Po zastosowaniu odpowiedniego środka gruntującego można je stosować także na podłoża gipsowe i płyty gipsowo-kartonowe. Nie nadają się do pokrywania ścian pomalowanych uprzednio farbami olejnymi (mogą powodować zmydlanie powłok olejnych). Ze względu na swoje właściwości nadają się szczególnie dobrze do malowania elewacji i ścian w pomieszczeniach narażonych na zawilgocenie. Są najczęściej jednoskładnikowe, ale spotyka się też farby dwuskładnikowe (proszek i ciecz służąca do wymieszania) – stosowane przede wszystkim do malowania elewacji obiektów zabytkowych. Przy malowaniu niszcząco oddziałują na wyroby szklane (szyby okienne, płytki ceramiczne), dlatego podczas malowania tymi farbami trzeba je odpowiednio zabezpieczyć.
farby silikonoweprodukowane są na bazie żywicy silikonowej. Są bardzo trwałe, odporne na działanie czynników atmosferycznych, nie wchłaniają wilgoci, przepuszczają parę wodną, dlatego dobrze nadają się do malowania zarówno elewacji, jak i powierzchni wewnątrz budynku (szczególnie w wilgotnych pomieszczeniach). Można nimi malować wszystkie podłoża mineralne: beton zwykły, gazobeton, stare i nowe tynki, mur z cegły, drewno i płyty drewnopochodne, stare powłoki z farb mineralnych. Są dostępne w wielu kolorach. Powłoka z tych farb wykazuje zdolność do samooczyszczania, dlatego szczególnie zalecane są do wymalowań elewacji w rejonach o dużym zanieczyszczeniu powietrza.

ponadto używamy: bejc, werniksów, wosków, olejów i lakierów.

Malujemy produktami:

Kabe,
Dulux,
Dekoral,
Śnieżka,
Nobiles,
Tikkurila,
Sigma,
Dyrup,
Caparol,
Beckers,
Teknos,
Bondex,
Casati,
Benjamin Morre,
Flugger,
Alpina
Malfarb,
Greinplast,
Malexim,
Positive,
Malchem,
Noxyde,
Brenen,
Noxan,
Tines